De Kinderpraktijk
Wilhelminalaan 8 | 3761 DN Soest
Tel. (035) 602 89 31 (ma/vr van 9.00 – 10.00 uur)

Kom je er zelf niet uit met je kind, of wil je even een steuntje in de rug, neem dan contact op met De Kinderpraktijk.

Bel (035) 6028931.

Wat doe jij als je niet gehoord wordt?

Luka (8) heeft last van woede-uitbarstingen. Als hij boos is, weet hij zich geen raad en vliegen de meubels door de kamer. Thuis botst hij vaak met zijn twee jaar jongere broertje. Sam is groot voor zijn leeftijd en zijn ontwikkeling gaat zo hard dat mensen soms denken zij een tweeling zijn. Dat maakt het niet gemakkelijker voor Luka. Hij voelt zich onzeker en in momenten van wanhoop roept hij soms dat hij dood wil.

Wanneer Luka de eerste keer bij mij in de praktijk komt, zet hij een kinderlijk stemmetje op. Dit is zijn manier om te laten zien dat hij zich onzeker voelt. Het is ook niet niks als je wordt meegenomen naar een vreemde mevrouw die jou gaat helpen met je problemen. De ouders van Luka zijn al een keer op intakegesprek geweest om te vertellen hoe zij tegen de situatie aankijken. Dat zij het niet eens zijn over de beste aanpak voor Luka zorgt voor onrust en onduidelijkheid in de opvoeding.

Ik doe ook alles fout
Luka vindt het lastig om op te moeten boksen tegen een jonger broertje dat hem links en rechts in lijkt te halen. Hij is bang dat zijn ouders meer van Sam houden dan van hem. Zijn vader geeft toe dat de omgang met Sam veel gemakkelijker gaat dan met Luka. Met zijn oudste zoon botst het vaker en wordt hij getriggerd in zijn eigen gevoel van onmacht. Door zijn gevoeligheid pikt Luka snel dingen op. Als er spanningen zijn thuis heeft hij daar last van en reageert daarop met boosheid. Na zo’n uitbarsting heeft hij er spijt van en is hij verdrietig. “Ik doe alles fout”, zegt hij dan.

Tijdens de eerste behandelsessie blijkt dat Luka niet stevig met beide benen op de grond staat. Als je niet stevig staat, ben je wiebelig en kan alles je uit balans brengen. Boosheid is vuur en vuur geeft een gevoel van kracht. Onbewust gebruikt Luka boosheid om stevigheid te voelen in zichzelf. Hij is de verbinding met zijn krachtbron kwijt en daarom zoekt hij bevestiging bij anderen.

Opgeruimd staat netjes
Samen sporen we alles op dat hem in de weg zit, waardoor hij zo vaak boos moet worden. Voor elke belemmerende emotie, gedachte of overtuiging kiest hij als symbool een autootje. Daarna mag hij de autootjes één voor één met zijn vingers wegschieten, om duidelijk te maken dat hij hier afscheid van wil nemen. Vervolgens mag hij voor alles wat hij heeft opgeruimd een nieuwe, positieve kwaliteit kiezen.

Een aantal weken later zie ik Luka weer. “Hoe gaat het nu?”, vraag ik. Omdat Luka zwijgt in alle talen geven zijn ouders antwoord: “Voor mijn gevoel is het een stuk rustiger geworden”, vertelt zijn moeder. “De wanhopige buien zijn ook minder geworden. Ik heb het idee dat hij het sneller aangeeft als het niet goed gaat en dat wij eerder doorhebben als er een trigger is. De boze buien zijn er nog wel, maar ze komen minder vaak voor en hij komt er sneller weer uit.”

Vandaag gaan wij werken aan zijn zelfvertrouwen; dat hij weet en voelt dat hij goed is zoals hij is. Aan het begin van de sessie duikt er een Dwarsligger op. Wat zeg ik, er blijken maar liefst 7 Dwarsliggers te zijn! Dit zijn delen van Luka’s persoonlijkheid die ons op een dwaalspoor proberen te brengen, omdat zij zich onveilig voelen. Zij trappen keihard op de rem. Wij kunnen twee dingen doen om te zorgen dat zij zich veilig voelen: aandacht geven en de bevestiging dat het oké is, wat er ook uitkomt. 

Schreeuwen om gehoord te worden
Wat deze delen van Luka doen, is ervoor zorgen dat hij zijn stem verheft en boos wordt. “Waarom is dat nodig?”, vraag ik. Het antwoord is net zo eenvoudig als helder: “Om gehoord te worden.” Wanneer je het gevoel hebt dat je niet gehoord wordt, ga je steeds harder praten, in de hoop dat ze naar je zullen luisteren. Maar dat werkt juist averechts, want als jij je stem verheft, gaat de ander dat ook doen en dan wordt het boos in het kwadraat.

Om lucht te brengen in de situatie ga ik in gesprek met de Dwarsliggers om te kijken of het misschien ook anders kan. Deze delen van Luka bedoelen het niet kwaad en daarom zijn ze bereid hem tegemoet te komen, door nieuwe taken voor hem te gaan vervullen. Zij gaan Luka helpen om het duidelijk aan te geven als hij behoefte heeft aan aandacht, ze helpen hem om eerder aan te geven dat het teveel voor hem wordt én ze gaan hem helpen om zijn emoties op een rustige manier te uiten.

Het moet van twee kanten komen
Er is maar één voorwaarde: het moet wel van twee kanten komen. Als Luka zijn best gaat doen om zijn gedrag te veranderen, moeten zijn ouders dat ook doen. Zij beloven plechtig dat zij hem aandacht zullen geven wanneer hij daarom vraagt (en dat ze het duidelijk zullen zeggen als het even niet kan) en dat zij hem gaan steunen en versterken om nieuwe keuzes te maken. Nu deze delen van Luka helpers zijn geworden in plaats van dwarsliggers verdienen zij een nieuwe naam. Omdat Luka dol is op katten kiest hij voor: de 7 poezen.

Vier dagen later krijg ik een mailtje van de moeder van Luka. “Ik merk dat Luka vrijer is, hij heeft weer de slappe lach om dingen. Dat heb ik zo gemist bij hem. Het is fijn dat er nu eindelijk duidelijkheid is, maar ook acceptatie vanuit zijn vader dat Luka geen harde aanpak nodig heeft. Dat scheelt heel veel strijd en geeft rust in het gezin. Als zijn vader rustig blijft en hem ook echt aandacht geeft, ontstaan er hele mooie gesprekken en dat is zo mooi om te zien. Voor de poezen heeft Luka zelf plaatjes van internet uitgezocht. Die hebben we uitgeprint en heeft hij zelf boven zijn bed gehangen. Zo worden we er steeds aan herinnerd wat we bij jou hebben gedaan.”

Gerelateerde blog's