De Kinderpraktijk
Wilhelminalaan 8 | 3761 DN Soest
Tel. (035) 602 89 31 (ma/vr van 9.00 – 10.00 uur)

Heb je een vraag die je graag wilt stellen aan kindertherapeute Anita Matheij? Maak gebruik van het gratis spreekuur van 9.00 tot 10.00 uur.

Bel (035) 6028931.

Ben jij een ploetermoeder of een lazy mum?

shutterstock_77684014Je bent Vrouw. Je bent Moeder. Je bent Echtgenote. Je bent Vriendin. Je bent Dochter. Je bent Collega. Je bent Leesmoeder. De lijst gaat maar door. Allemaal rollen en taken die de meesten van ons dagelijks vervullen. Allemaal bordjes, die we in de lucht moeten houden. En o wee, als er één valt. Dan is Leiden in last.

We moeten tegenwoordig zoveel dat we er doodmoe van worden. Want ook al lijkt het voor de buitenwereld alsof wij al die taken moeiteloos combineren, in de praktijk is het verre van eenvoudig. En dan heb ik één taak nog niet eens opgenoemd: die van Opvoedkundige. Als moeder (en als vader) rust er een belangrijke taak op je schouders. Jij moet ervoor zorgen dat je kinderen opgroeien tot zelfbewuste volwassenen, die de uitdagingen van het leven aan kunnen.

Maar hoe doé je dat? In mijn boek “Ken je kind” geef ik een aantal richtlijnen voor ouder en kind. Handvatten waarmee je met name gevoelige kinderen goed kunt begeleiden. Maar wat blijkt? Het kan allemaal veel makkelijker! Volgens Tom Hodgekinson doen we veel te moeilijk. In zijn boek “Luie ouders hebben gelijk” beschrijft hij deze generatie ouders als overijverige opvoeders, die veel te veel van hun kinderen – en van zichzelf – verwachten.

“Ouders die hun kinderen opjagen, zorgen ervoor dat hun jeugd een stressvolle periode wordt waarin naarstig van alles moet worden gedaan. De dagen van kinderen lopen over van door volwassenen opgezette activiteiten: ballet, judo, tennis, pianospelen, sportwedstrijden en kunstprojecten. (…) Ambitieuze moeder dwingen verwarde tienjarigen tot uren huiswerk maken door te dreigen met abstracte ‘toekomstige wergevers’. (…) Nog even en kinderen met een overvolle agenda beschikken over een Blackberry.”

Journalist Hodgekinson schroomt niet om de hand in eigen boezem te steken. Hij beschrijft een voorbeeld uit zijn eigen gezin, waarbij zijn oudste zoon, ‘een slachtoffer van chronische overstimulatie’ door zijn ouders, een keer toen hij zich verveelde, schreeuwde: “Ik …wil…vermaakt…worden..’ Het jochie was op dat moment vijf!

Er is een uitweg uit deze gevangenis van overijverig ouderschap, zegt Hodgekinson. Een eenvoudige oplossing, waardoor je leven makkelijker wordt en minder duur. “Je kinderen zullen meer van hun leven genieten en worden gelukkige kinderen die voor zichzelf kunnen zorgen.” Welke ouder wil dat nou niet? De auteur noemt deze oplossing ‘lui ouderschap’. Het credo is heel simpel: laat ze hun gang gaan.

Waar haalt Hodgekinson deze wijsheid vandaan? Zijn theorie is gestoeld op een citaat van D.H. Lawrence uit 1918: “Hoe moet de opvoeding van een kind worden aangepakt? De eerste regel is: laat hem zijn gang gaan. De tweede regel is: laat hem zijn gang gaan. De derde regel is: laat hem zijn gang gaan. Dat is de hele aanpak.”

Hoewel ik het niet met alles eens ben wat Hogdekinson schrijft, kan ik op dit punt met hem instemmen. Hedendaagse ouders doen te hard hun best. Zij willen het té goed doen. Een beetje minder kan ook wel. Onze dochters zaten maar op één sport: paardrijden. Om de zoveel tijd gingen ze naar een knutselclubje en dat was het. Voor de rest mochten ze spelen, bouwen, fietsen, lummelen, televisie kijken en – beperkt – computeren. Ik heb ze nooit horen klagen dat ze zich verveelden.

Naarmate ze ouder werden, heb ik mijzelf getraind in loslaten. Steeds meer dingen aan henzelf overlaten, zo min mogelijk mee bemoeien en zelf laten uitvinden wat het beste voor hen is. Met in mijn achterhoofd de gedachte: het is hun lichaam, hun leven, hun weg. Waarbij ik uiteraard wel grenzen stelde, want grenzen geven duidelijkheid en veiligheid.

Mijn dochters zijn inmiddels 18 en 20 jaar oud en ik ben trots op wie ze geworden zijn. Jonge vrouwen met een gezonde ambitie, die bereid zijn hard te werken voor hun dromen. Zorgzame meiden, die luisteren, troosten en lief zijn voor hun dierbaren. Mooie meiden, die zich nog niet bewust zijn van hun eigen schoonheid; van binnen en van buiten.

Wanneer ik naar mijn dochters kijk, denk ik dat ik het best goed heb gedaan. Als werkende moeder, studerende moeder, knutselmoeder, stoeimoeder, lieve briefjesmoeder, schoolreisjesmoeder en knuffelmoeder.

Welke opvoedingsstijl je ook kiest, het belangrijkste is dat je er bent. En dan bedoel ik niet alleen maar lijfelijk aanwezig zijn. Zorg dat je écht aanwezig bent en kijk naar je kind, alsof je het voor de eerste keer ziet. Kijk met nieuwe ogen, en zie hoe je kind gaat stralen onder jouw liefdevolle aandacht. Dat is alles. Meer is er niet nodig om je kind gelukkig te maken.

“Luie ouders hebben gelijk”- Tom Hodgekinson – ISBN 9789029081030

Gerelateerde blog's

Comments are closed.