De Kinderpraktijk
Wilhelminalaan 8 | 3761 DN Soest
Tel. (035) 602 89 31 (ma/vr van 9.00 – 10.00 uur)

Zit je kind niet lekker in zijn vel en maak je je daar zorgen over? Neem dan contact op met De Kinderpraktijk. Bel (035)6028931 of mail naar:
info@dekinderpraktijk.nl

Ben jij bang voor de puberteit van je kind?

shutterstock_211615906Toen mijn dochter in de peuterpuberteit zat, hield ik mijn hart vast. De terrible two’s gingen gepaard met veel NEE-geroep en andere weerbarstigheid. Als dit een voorproefje was van de echte puberteit, dan was het niet iets om naar uit te kijken.
De angst zat er goed in en het heeft een hele tijd geduurd voordat ik door had waar die angst vandaan kwam. Ik ontdekte dat het niet mijn eigen angst was die mij in haar greep hield, maar die van mijn moeder. Zij fantastisch met kleine kinderen, maar met puberende dochters (en kleindochters) kon ze niet uit de voeten. Zij vond ze brutaal, egocentrisch en eigenzinnig. “In de puberteit raak je je kinderen kwijt”, was haar overtuiging en wat je gelooft, dat wordt waar. Mijn moeder raakte mij kwijt, niet omdat ik dat wilde of omdat ik mij bewust van haar afkeerde, maar omdat zij mij niet begreep.

Dat was de reden waarom ik zo bang was voor de puberteit van mijn dochter; omdat ik bang was dat de geschiedenis zich zou herhalen. Toen ik ontdekte dat ik eigenlijk mijn moeders angst leefde, besefte ik dat ik een keuze had. Ik kon haar voorbeeld volgen, of ik kan bewust ervoor kiezen een andere weg te bewandelen. Een weg waarbij ik naar mijn dochters zou luisteren om te ontdekken wat hen bezighoudt en wat ze nodig hebben. Volgen, luisteren, vragen stellen en niets invullen, dat waren mijn instrumenten tijdens de puberteit van mijn dochters. Daardoor konden zij altijd naar mij toe komen, omdat ze wisten dat ik er voor ze zou zijn.

Wees niet bang om je kwetsbaar op te stellen als ouder. Kinderen leren niet alleen van hun eigen fouten, maar ook van de keren dat jij de plank misslaat als opvoeder. Wanneer jij de grootsheid kunt opbrengen om je ongelijk te bekennen, laat je aan je kinderen zien dat er een basis is van vertrouwen en respect. Ik zie jou, ik hoor je en ik doe mijn best om te ontdekken waar je vandaan komt.

Helemaal begrijpen zul je ze nooit en dat hoeft ook niet. Het ergste wat een puber kan overkomen, zijn ouders die hem in alles tegemoetkomen. Waar moet je je dan tegen afzetten? Een beetje weerstand is niet erg. Daar groei je van, net zoals je spieren kweekt door te trainen met gewichten. Mijn oudste dochter is inmiddels 19 jaar en zij heeft de puberteit glansrijk doorstaan. Soms kijk ik naar haar, hoe zij met andere mensen omgaat en hoe lief ze is voor dieren. En dan denk ik vol trots: “Wat ben jij een leuk mens geworden!”

Dat ik het zelf ook niet slecht heb gedaan, merkte ik toen ik voor mijn verjaardag een boekje kreeg waarin alle mensen die mij lief zijn een stukje hadden geschreven. Daarin schrijft mijn andere dochter: “Ik ontvang al meer dan 17 jaar heel veel liefde, aandacht en goede raa van je en daarom voel ik mij trots en gelukkig met zo’n lieve mama! Je bent er altijd voor me, we kunnen overal over praten en ik durf altijd met mijn problemen naar je toe te gaan. Je bent een sterke en prachtige vrouw, aan wie ik graag een voorbeeld wil nemen.” De tranen stroomden over mijn wangen toen ik dit las. Volgens mij ben ik geslaagd voor het moederexamen.

Hoe ga jij om met jouw (peuter)puber?
Wat werkt wel en wat niet?
Scroll naar beneden en laat het mij weten!

Gerelateerde blog's

Comments are closed.