Wanneer je deze opsomming leest, zou je kunnen denken dat Lucia een bang vogeltje is. Maar dat is niet wat ik zie. Ik zie een meisje dat het contact met haar krachtbron is kwijtgeraakt. Ieder mens heeft een eigen, persoonlijke krachtbron. Ik vergelijk het vaak met een tankstation, waar je kunt gaan bijtanken als het nodig is. Wanneer er iets gebeurt dat schokkend is, kun je 'losraken' van je eigen krachtbron. Na een tijdje vergeet je dat je een krachtbron hebt en dan kun je niet meer gaan tanken bij jezelf.

Bij Lucia zijn het verschillende dingen geweest die ervoor hebben gezorgd dat zij het contact met haar krachtbron is kwijtgeraakt. Twee momenten springen eruit: de overgang naar de middelbare school en het feit dat haar vader als beroepsmilitair werd uitgezonden naar Afghanistan. Daardoor is zij haar basisgevoel van veiligheid kwijtgeraakt. Als je je niet veilig voelt, word je bang voor van alles en nog wat. Dan ga je steun zoeken bij andere mensen en durf je niet meer te vertrouwen op jezelf.

Lucia is een meisje dat erg nadenkt over dingen. Zij maakt zich zorgen over de wereld die binnenkort ten onder gaat. Een onderwerp waar andere meisjes van haar leeftijd niet zo mee bezig zijn. Die houden zich bezig met make-up, vriendjes en shoppen. "Is dat ergens voor, dat ik daar nu al over nadenk?", vraagt Lucia. Ik denk het wel. Mijn gevoel zegt dat Lucia één van die mensen is, die de aarde gaat redden.

Wanneer je regelmatig de krant leest en het nieuws volgt, weet je dat het niet echt goed gaat met de aarde. Er moet iets gebeuren om een omslag teweeg te brengen. In mijn praktijk zie ik regelmatig kinderen die wereldverbeteraars in de dop zijn. Het zijn gevoelige kinderen, die een wijsheid in zich dragen die niet bij hun leeftijd past. Zij hebben een groot rechtvaardigheidsgevoel en begrijpen niet dat mensen elkaar moedwillig pijn kunnen doen. In hun hart groeit het verlangen naar een betere wereld.

Ik ben ervan overtuigd dat deze generatie kinderen de wereld gaat redden. Zij begrijpen dat het anders moet en zijn bereid zich daarvoor in te zetten. Lucia is één van die kinderen die deze omslag teweeg gaat brengen. Haar ogen schitteren van het besef dat zij in de toekomst een belangrijke rol gaat vervullen. Maar dat hoeft nu nog niet. Nu mag zij gewoon kind zijn en rustig de tijd nemen om zich in haar eigen tempo te ontwikkelen.

Omdat zij veel last heeft van haar angsten gaan we samen een Reis naar Binnen maken. Tijdens een Reis naar Binnen ga je op ontdekkingsreis in je eigen binnenwereld. Zo kun je de weg terugvinden naar jouw krachtbron. Eenmaal binnen neemt de wijsheid van het lichaam het over en word je vanzelf naar de juiste plek toe geleid. Onderweg kom je allerlei uitdagingen tegen, die je moet overwinnen om bij de Bron te komen.

Lucia gaat ervoor met alles wat zij in zich heeft. Zij maakt korte metten met spinnen en met enge geesten, krijgt hulp van een man met een zwarte cape en uiteindelijk komt zij bij de Bron uit. Er is ontroering op haar gezicht te lezen als zij omschrijft wat zij ziet: "De Bron is mooi wit en lichtgevend. Het is licht en warm, alsof het een stomend bad is met hele frisse stoom. Het voelt fijn om in de Bron te zijn, maar je moet niet afdwalen van je hart, anders gaat de Bron weer dicht."

Nu zij weer verbonden is met haar eigen krachtbron zal het leven makkelijker worden. Zij zal zich veiliger voelen in zichzelf en minder vatbaar zijn voor angsten. Wanneer je kunt gaan bijtanken bij jezelf ben je niet meer afhankelijk van andere mensen. Je staat stevig op eigen benen en durft te vertrouwen op jezelf. Allemaal eigenschappen die zij goed kan gebruiken als zij straks de wereld gaat redden.

Naschrift: Vier dagen later vind ik een kaartje in de bus. Het is van Lucia, die laat weten hoe haar eerste logeerpartij is verlopen. "Het logeren ging erg goed. Ik ben allebei de nachtjes gebleven en het was heel gezellig. Heel erg bedankt want het heeft me al heel erg geholpen."