Het leven van Sanjay gaat niet over rozen. Als klein jongetje van 1 jaar heeft hij gezien hoe zijn vader zijn moeder sloeg. Zijn moeder pakte haar twee kinderen op en ging naar haar ouders toe. Maar ook daar waren ze niet veilig. De politie moest eraan te pas komen om hen naar een Blijf van m'n Lijf huis te brengen. Sanjay heeft geen bewuste herinnering aan deze periode, maar een gebeurtenis als deze laat sporen achter in je systeem. Het is alsof er een virus sluimert in je DNA, dat op een bepaald moment wakker kan worden.

Op de basisschool werd Sanjay jarenlang gepest. Ze noemden hem 'drol' vanwege zijn bruine huidskleur. Destijds heeft hij een sociale vaardigheidstraining gevolgd. Hij werd getest en bleek een factor ADHD te hebben, waardoor hij zich moeilijk kan concentreren op school. Wanneer er mensen om hem heen zijn, raakt hij snel afgeleid en komt er van werken niks meer.

Sanjay draagt de ballast uit het verleden mee. Je kunt het vergelijken met een rugzak gevuld met bakstenen die je elke dag moet meesjouwen.  Geen wonder dat hij 's ochtends zijn bed niet uitkomt. Het wordt tijd om Grote Schoonmaak te houden zodat het leven wat lichter wordt. Sanjay wil zich graag goed voelen en zich bevrijden van de last die hem bezwaart. Het lijkt hem heerlijk om gewoon op te staan en vol energie aan de dag te beginnen.

Door alles wat er in zijn leven is gebeurd, is Sanjay losgeraakt van zijn eigen krachtbron. Daardoor heeft hij niet de beschikking over zijn volledige energie. Ieder mens heeft een eigen innerlijke krachtbron waar hij kan gaan bijtanken in goede en slechte tijden. Wanneer er iets traumatisch gebeurt, kun je losraken van je krachtbron en de weg kwijtraken.

Samen brengen we alle emoties, gedachten en overtuigingen in kaart die Sanjay in de weg zitten en hem belemmeren zijn dromen te verwezenlijken. Hij is het vertrouwen in het leven kwijtgeraakt en door het voorbeeld dat zijn ouders hem hebben gegeven, ook het geloof in de liefde. Maar het ergste is dat hij de hoop heeft verloren dat het ooit nog beter wordt. De buitenwereld ziet niet hoe moeilijk hij het heeft, omdat hij een masker heeft opgezet. Hij verbergt zijn pijn achter een joviale glimlach.

Het liefst zou Sanjay zijn masker afzetten, zodat de mensen kunnen zien wie hij werkelijk is. Een gevoelige jongen, met het hart op de juiste plek. Iemand die graag vooruit wil komen in het leven en bereid is zijn schouders eronder te zetten. Maar dan moet eerst de oude ballast worden opgeruimd. Hij gaat ervoor, met alles wat hij in zich heeft. Omdat hij voelt dat dit zijn kans is; het moment waarop het erop of eronder is.

Eén voor één gooit hij zijn belemmeringen overboord. De emoties uit het verleden, de negatieve gedachten en overtuigingen. Daarna mag hij ze vervangen door nieuwe, positieve gedachten en overtuigingen. Wanneer hij naar huis gaat, voelt hij zich bevrijd. De belangrijkste stap is gezet. Nu is het een kwestie van wennen aan aan de veranderingen die zich in zijn leven zullen voltrekken.

Een maand later zie ik Sanjay weer terug. Hij glimlacht, maar het is niet langer een manier om zijn gevoelens te verbergen. Hij straalt van binnenuit. Het leven lacht hem weer toe en hij heeft concrete stappen gezet op weg naar een zonnige toekomst. Hij heeft zich ingeschreven bij een vervolgopleiding en ziet het helemaal zitten. Hij ligt geen nachten meer wakker en staat 's ochtends vrolijk op. Tegenover mij zit een jonge man die hoop heeft en vertrouwen in de toekomst. De transformatie is compleet.